سابقه و هدف: امروزه آنتی بادی ها در حوزه های تشخیص و درمان جایگاه ویژه ای را به خود اختصاص داده اند. در این میان، آنتی بادی های مونوکلونال کاملا انسانی به دلیل عدم برانگیختن پاسخ ایمنی در بدن و کارایی بالا در درمان بیماری ها مورد توجه قرار گرفته اند. تحقیق پیش رو به منظور ساخت کتابخانه ژنی آنتی بادی نوترکیب انسانی از یک فرد واکسینه با توکسوئید کزاز انجام گرفته است.مواد و روش ها: ابتدا از فرد ایمن با توکسوئید کزاز خون گرفته شد. سپس لنفوسیت ها جدا و RNA از آن ها استخراج گردید. همه تنوع ژن های ناحیه متغیر زنجیره های سبک و سنگین آنتی بادی به روش RT-PCR تکثیر و به صورت ScFv به یکدیگر متصل شدند. سپس این قطعات به داخلT vector الحاق و به باکتریE. coli DH5a انتقال یافتند. پس از آن، الایزا صورت گرفت. جهت تایید کتابخانه ژنی آنتی بادی، پلاسمید آن استخراج و توالی یابی انجام شد.یافته ها: کیفیت cDNA با انجام واکنش توسط پرایمرهای ژن HPRT تایید شد. صحت انجام مراحل PCR و کلونینگ، توسط الکتروفورز ژل آگارز و برش آنزیمی مورد تایید قرار گرفت. باکتری های حاوی پلاسمید نوترکیب با رشد روی محیط کشت بر اساس رنگ آبی و سفید، مشخص شدند. از کلون ها پلاسمید استخراج و توالی یابی انجام شد. نتایج حاصل از تشابه توالی ها در پایگاه دادهigblast نشان داد که این توالی ها مربوط به ژن آنتی بادی انسانی می باشند. هم چنین توسط الایزا تایید این که آنتی بادی اختصاصی توکسین کزاز می باشد، صورت گرفت.نتیجه گیری: در این تحقیق کتابخانه آنتی بادی انسانی از فرد ایمن با توکسوئید کزاز، ساخته شد. سپس، ژن آنتی بادی موجود در این کتابخانه توسط توالی یابی و هم ترازی در پایگاه NCBIمورد تایید قرار گرفت و الایزا اختصاصیت این آنتی بادی ها را مشخص نمود. در ادامه جهت یافتن ژن آنتی با دی اختصاصی توکسین کزاز در این کتابخانه، لازم است غربال گری به روش نمایش فاژی انجام شود.

استریم شیوه پخش زنده محتوا در شبکه های اجتماعی است که در آن تولید کننده محتوا، از طریق پخش تصاویر زنده از فعالیت های خود، توجه مخاطبان را جلب می کند. اغلب استریمرها که تولید کننده های این نوع از محتوا هستند، به صورت زنده انجام یک بازی ویدئویی را به نمایش می گذارند. این مقاله تلاش دارد تا با تکیه بر نظریه فرا-بازی «یاسپر یوول»، سنخ شناسی اولیه ای از استریمرهای ایرانی به دست بدهد و نشان دهد که چگونه می توان میان شیوه های مختلف تولید محتوا و نوع مخاطبان استریمرهای ایرانی تمایز برقرار کرد. نتایج پژوهش که متکی بر روش های مصاحبه نیم ساخت یافته با 15 استریمر- اینفلئونسر مشهور ایرانی و مشاهده نظام مند استریم آن ها است، نشان می دهد که براساس ویژگی هایی نظیر نوع محتوا، مخاطبان هدف، شیوه برقراری با مخاطبان، اهداف و ایده آل های استریمر و رویکردهای آن ها نسبت به بازی به عنوان یک رسانه، می توان استریمرها را با کمک چهار مقوله اصلی «زمینه ای»، «ارتباطی»، «محتوایی» و «شخصیتی» و ده مقوله فرعی، به سه دسته «چالشی»، «رقابتی» و «فراغتی» تقسیم کرد. گروه اول به دنبال به چالش کشیدن ظرفیت های یک بازی و کسب افتخارات جهانی در عرصه بازی ویدئویی هستند، گروه دوم بر پیروزی در رقابت با سایر استریمرها تمرکز دارند و گروه سوم تمایل دارند با تولید محتوای سرگرم کننده، برای مخاطبان خود، نوعی از فراغت را ایجاد کنند.